Camper

Direct naar het laatste nieuws!

Sinds 29 mei 2010 zijn we de trotse eigenaren van een Camper. Een Pilote R390 uit 1991 op Fiat Ducato basis. Op deze pagina gaan we een logboek bijhouden van onze camper.

Midden Mei 2010

De brieven van de belastingdienst zijn binnen. We weten wat we terug krijgen. En dat valt dus mee. Een wens die we al een tijdje hebben kan in vervulling gaan: We kunnen een camper gaan kopen. Yes!

Maar hoe? En waar? We krijgen best wat terug van de belasting maar een nieuwe camper zit er niet in. Stropdassen verdienen geld dus eigenlijk wil je hun salaris niet betalen bij een dealer. Dus dan is de keuze al vlot bepaald: Particulier kopen. En als je 't over tweedehands en particulier hebt dan heb je 't al vlot over marktplaats.nl of speurders.nl. Die laatste is van de Telegraaf en blijkt toch tamelijk vaak het domein van dealers en handelaren te zijn. We kijken dus vooral op marktplaats.nl. We zien campers... heel veel campers. Varierend van kei-duur en tamelijk nieuw tot kei-duur en belastingvrij (lees: antiek) en van goedkoop tot spot-goedkoop (en antiek). Dan valt ons oog op een Fiat Ducato camper van Pilote. Bouwjaar 1991, voor een diesel niet te veel kilometers en tamelijk fris. Voor een leuke prijs! Dus bieden en waarempel, we mogen komen kijken.

23 Mei 2010

Op eerste pinksterdag wordt de HenkHenk op het dashboard geplaatst, doel: Houten! We (Annigjen, Brandon, Dylan en Bert) gaan een kijkje nemen bij die Fiat. Wat we precies kunnen verwachten weten we eigenlijk niet. We hadden foto's gezien dat de camper in gebruik was door hondenliefhebbers. Dat hoeft natuurlijk geen probleem te zijn maar 't is wel iets waar je naar moet kijken. We gaan dus vrij blanco onderweg.

Een goed uurtje rijden brengt ons in Houten. We zien de camper staan en eigenlijk zijn we gelijk al erg nieuwsgierig. We parkeren de auto, bellen aan en treffen de eigenaresse van de camper. Geduldig en vol enthausiasme verteld ze over de camper en laat zien wat er allemaal op zit. Ook haar man komt er bij en verteld vooral over het technisch deel van de camper.

Wat blijkt? Ze zijn maar één keer een weekend weg geweest met de camper. Verandering van werk zorgde er voor dat de camper teveel in de stalling stond en dus alleen maar geld kostte. Het weekendje Markelo was leuk, de honden mochten niet in de camper. We zijn gerust gesteld. Een rondje Houten met de camper was vervolgens genoeg om de knoop door te hakken. We willen de camper graag hebben en.... we mogen 'm kopen. Een afspraak om de koop rond te maken is snel gemaakt.

29 Mei 2010

Een pak geld op zak. De verzekering geregeld. Vroeg opstaan. We vertrekken met de trein naar Houten. Nog een paar uurtjes en we zouden een pak geld armer en een camper rijker zijn. Op de afgesproken tijd komen we aan in Houten en even later treffen we Anja, tot dan eigenaresse van de camper. We schrijven de camper over en halen 'm op. Het avontuur kan beginnen!

We rijden van Houten naar Best (een korte tussenstop bij De Lucht voor een broodje) . Daar zit een vrij grote kampeerzaak en daar moesten we dus zijn. Want we hadden natuurlijk nog wat dingen nodig. Stoelen voor buiten bijvoorbeeld. En een tafel. En nog een handvol andere zaken. Maar hoewel de zaak groot is hadden ze niet alles wat we nodig hadden. Dus wordt er koers gezet naar Schijndel. Daar zit De Wit. We dachten dat de kampeerzaak in Best groot was maar... dat is maar een kleintje vergeleken met De Wit. We hebben onze ogen uitgekeken en zijn natuurlijk naar huis gegaan met vanalles en nog wat (Barbecue, CO-melder, gas-slang, douche-kop, koffiezetapparaat....). Gelukkig kan er veel in een camper.

Beginstand teller: 226895 km
Eindstand teller: 227020 km
Totale afstand gereden: Ongeveer 125 km.

3 juni 2010

Onze drukke agenda laat het eindelijk toe om de camper eens te poetsen. Hij kwam rechtstreeks uit de winter-stalling en kon dus wat aandacht gebruiken. De trappen naar buiten, emmer met sop er bij en... schrobben maar.

Bert was druk in de weer met de auto-shampo om de ergste stof van de camper te poetsen. Annigjen was met de speciale poets in de weer om het werk netjes af te maken. Het kost wat zweet en energie. En water. En poets. En sponsjes. Maar het is eigenlijk wel een leuke bezigheid. Wie had gedacht dat je kon genieten van poets werk? Wij niet. Maar het kan dus toch.

Een camper is natuurlijk wel wat meer oppervlak om te poetsen dan, zeg, een Lancia Ypsilon. We zijn dus ook rustig een uurtje of 2 aan het zwoegen en zweten geweest maar... met resultaat: Een frisse camper, klaar voor de eerste vakantie. Of weekend weg. We melden ons.

7 juni 2010

De kans is nogal aanwezig dat we flink wat uren zullen vertoeven in de camper. Om de tijd wat te doden zijn er een paar dingen die je kunt doen. Zingen bijvoorbeeld. Nu is zingen niet ons aller grootste talent en beperken we onze muziekbeleving tot het luisteren naar. Je hebt dan natuurlijk weer een aantal opties. Je kunt de radio bijvoorbeeld aanzetten, leuk maar zodra je de Oostenrijkse grens voorbij bent is het commentaar schier onbegrijpelijk. Dan is het ook mogelijk CDs te spelen. Je weet wel, die dingen die na drie keer van het dashboard gevallen te zijn niet meer te gebruiken zijn. Die dingen die bij een beetje verkeersdrempel de weg kwijt raken. Ook niet ideaal dus. Dan is er de 'nieuwe' generatie autoradio's met ingebouwde MP3 speler. Die 'vreet' gewoon een SD-kaartje vol met MP3s. Harstikke ideaal en niet eens duur. We hadden ons oog laten vallen op een Tokaï LAR-69. Bij Pixmania niet al te duur dus besteld. Vanavond dus geplaatst. Wat een geluid!  Dadelijk eens kijken hoe die het doet met een USB stick.

 8 juni 2010

Vakantie is leuk. En dat moet het blijven. En dus moet je risico's beperken. Bijvoorbeeld het risico op een koolmonoxide vergiftiging. Dat risico is aanwezig, zeker wanneer je in een wat koudere periode op vakantie gaat (en dat kan met deze camper) en de stand-verwarming nodig hebt en dan ook nog eens de ramen dicht houdt. Om dat koolmonoxide een sluipmoordenaar is (je ruikt het niet) hebben we een koolmonoxidemelder gekocht en laat die melder sinds vandaag in de camper hangen!

12 juni 2010

Voorbereiden is de halve lol, uitvoeren zorgt voor de 100% beleving. Dus zijn we een heel kort weekend weg geweest met z'n vieren.

Grotere kaart weergeven

Op Zaterdagochtend wordt de camper vol geladen met alle benodigdheden voor het weekend. Rond een uur of 10 wordt het vertreksein gegeven en wordt de Ducato gestart. Na wat aarzelen loopt de Ducato als een zonnetje en wordt de HenkHenk ingesteld voor onze eerste stop: Crematorium Enschede. We gaan namelijk eerst een bezoek brengen aan de gedenksteen van Annigjen d'r vader, zus, broer en zwager. Zodra de route is gevonden beginnen we te rollen. De radio aan. 4GB aan MP3s worden gestart. Vrolijke klanken klinken uit de speakers. Om na een 500 meter weer te verstommen. Oeps. Een tikje op het dashboard brengt de radio weer tot leven... tot de volgende verkeersdrempel. Dat wordt een muziek-loze rit. Maar dit gaat ons weekend niet verknallen, het is immers niet voor niets een test weekend.

We zetten koers naar Enschede. Rond een uur of 12 zetten we de camper op de parkeerplaats van een tankstation aan de A1 om daar een paar broodjes te eten en wat te drinken. Daarna rijden we verder en komen rond een uur of 1 aan op de plaats van bestemming. We maken wel nog een tussenstop voor wat bloemen te halen.

Bij de gedenksteen staan we even stil bij Annigjen d'r vader, zus, broer en zwager. We plaatsen de bloemetjes en gooien wat verlopen stukjes weg. We gaan terug naar de camper en stellen de volgende bestemming in: Centrum Enschede. Naarmate we het centrum naderen neemt Annigjen de rol van HenkHenk over en lootst ze ons naar De Olifant. Daarvoor zijn gewone parkeerhavens waar je 2 uur mag parkeren (na betaling natuurlijk).

Grotere kaart weergeven

Rechts hebben we de camper geplaatst. Omdat de camper compact van buiten is past deze precies op zo'n parkeerhaven. We zetten de Ducato op de handrem, kopen een parkeerkaartje en zien dat De Olifant inmiddels Bölke heet en is omgetoverd tot een gay-café. Er is toch wat veranderd de afgelopen jaren Annigjen.

We struinen een uurtje of anderhalf door Enschede, halen schoenen voor Annigjen d'r diploma uitreiking en drinken een lekkere bak koffie bij de Hema. Tijd om terug te gaan naar camper. 

Nu we toch in Enschede zijn, is het wel leuk om even te zien waar Annigjen nu precies is opgegroeid. Alsof Annigjen niet weg is geweest leidt ze ons richting Deppenbroek. We rijden door de buurt en doen wat boodschappen in het winkelcentrum aldaar. Want... handoeken zijn we vergeten. 

Na het doen van de boodschappen stellen we de volgende bestemming in op de HenkHenk: Camping De Loeks in Enschede. We hebben niks geregeld dus het is een gok of we hier kunnen staan. We rijden een kort halfuurtje en draaien het terrein op. De camper plaatsen we en de vriendelijke eigenaar, die bezig is met grasmaaien, komt naar ons toe. We stellen ons voor en vragen of er een plekkie is voor ons. Dat plekje is er en we mogen gaan staan. We spreken af dat 'ie later langs komt voor afrekenen. Hij laat ons rustig de camper plaatsen en aansluiten om later langs te komen voor het afrekenen. We betalen en ploffen neer in onze stoeltjes: Dit is kamperen.

De vroege avond wordt gevuld met wat badmintonnen (of iets wat er op lijkt) en natuurlijk een snelle hap eten. 's Avonds spelen we een spelletje kaart. Dit is dus echt kamperen: Lekker relaxed, geen stress.

Rond een uur of 11 rollen we elk ons bed in voor onze eerste nacht in de camper.

Op zondag worden Annigjen en Bert rond een uur of half 8 wakker. Tamelijk vroeg maar... we zijn klaar met slapen. We hebben lekker gelegen en zijn aardig uitgerust, klaar voor de tweede dag.

Op de planning staat een bezoek aan Jessica en Gerard in Nijkerk. We vertrekken weer zo rond een uur of 10. Eten onderweg een hap bij de McDonald's in Apeldoorn en arriveren vervolgens bij 'Muts en Petje'. We zien dat ze er leuk wonen en gaan daarna terug naar Veldhoven. Het eerste weekendje camperen zit er op. Zal het de laatste zijn? Nee hoor, echt niet!

Deze keer gereden:

• Beginstand teller: 227020
• Eindstand teller: 227470
• Gereden afstand: Ongeveer 450 km.
• Totaal dus 575 km.
• Brandstof getankt tot nu toe:  54 liter.
• Virtueel verbruik: 1:10,6

De foto's? Hier.

25 juni 2010

Deze week weinig nieuws waar het de camper betreft. We hebben natuurlijk gekeken waarom de radio niet goed functioneerde. Het probleem was vlot gevonden, de oorzaak lag namelijk in de bijna 20 jaar oude ISO-stekkers. De contacten, met name van de  +12 Volt aansluiting, waren niet helemaal fris meer. Bij Halfords dus maar een nieuwe ISO-stekker gehaald en die gemonteerd. Resultaat: Probleem opgelost.

Dan waren we nog nieuwsgierig of het voor de huishoud-accu mogelijk was om de start-accu leeg te trekken. Onze Pilote is volgens de handleiding voorzien van een relais dat de verbinding tussen de start-accu en huishoud-accu moet verbreken zodra het contact afgezet is. Volgens diezelfde handleiding is er ook een controle-lampje is dat de werking van de relais laat zien. Dat controle-lampje laat dus niks merken. De vorige eigenaren hadden ook nog eens verteld dat ze altijd de start-accu los trokken om te voorkomen dat de huishoud-accu de start-accu kon leeg trekken. Reden tot onderzoek dus. Gewapend met een multi-meter ben ik gaan meten en heb kunnen concluderen dat het relais wel en het controle-lampje niet werkt. Dus we trekken de start-accu niet meer los, wel zo makkelijk voor de klok en de instellingen van de radio. 

Overigens zit er sinds gisteren ook een 4GB SD-kaartje in de radio ram vol MP3s .

18 juli 2010 

Nou even de camper testen. Vorige week succesvol olie ververst, olie-filter vervangen, brandstoffilter vervangen en luchtfilter vervangen. Toen nog kort getest, alles in orde. Vandaag dus even testen. De test: Starten en naar het tankstation om de tank vol te gooien. Starten lukt. Maar... geen remdruk! Helemaal niks! Nada! Ai ai ai... Da's niet goed. Het rem-olie reservoir is schrikbarend leeg. Wat nu? Stress. Natuurlijk. 

De 19e dus bellen. Veel bellen. Veel afwijzingen. Tot we De Burgh in Eindhoven aan de lijn hebben. De camper mag gebracht worden. Eerste voorzichtige schatting: Ongeveer 600 euro ex BTW. Oeps, dat is dus een flinke bres in het vakantiebudget. Maar het goede nieuws is dat we 'm de 20^e kunnen halen. Als alles goed gaat. Dan weten we ook hoe groot de ramp is.

20 juli 2010

Vanochtend zijn we gebeld: De camper is klaar. Iets meer dan 700 euro armer maar wel nieuwe remcilinders en remvoeringen achter rijker. En een camper die klaar is om de rit te maken naar Kroatië. Nou ja klaar... nog wel even de gas-fles vervangen voor een nieuwe. Ook niet zomaar iets want we hebben een tank van Shell. Da's goed. Alleen niet iedereen vult Shell flessen. Grrrr.... Dus weer een rondje bellen maar gelukkig hebben we Donders Gas in Veldhoven en die levert dus Shell flessen. Klaar dus om de rit te maken.

Zagreb

We zijn in twee dagen naar Zagreb gereden (een overnachting bij een 'Rasthof' in de buurt van Nürnburg) met als doel de dag er op richting Plitvice te rijden. De camper zetten we neer op Autocamp Plitvice, bij Zagreb. Deze camping vinden was al een avontuur op zich. Voor de vakantie hadden we namelijk twee boeken gekocht met daarin veel campings, voorzien van GPS coördinaten. Enorm handig, toch? Nou... nee. De boeken hanteren verschillende manieren om GPS coördinaten te noteren. Het ene boek levert ze in een formaat die overweg kan met iGo8, de navigatie software op onze HenkHenk. Echter heeft dit boek geen campings in de buurt van Zagreb. Het andere boek heeft een coördinaten formaat die niet overeenkomt met de HenkHenk. Wel heeft het boek een cryptische omschrijving van hoe de camping te vinden. Het duurde dan ook niet lang voor we in een buitenwijk van Zagreb strandden met zicht op vanalles, maar geen camping. Oef. Vragen is dan het enige wat je kunt doen. Gelukkig spreken de Kroaten Engels (of in nood gevallen Duits) en blijken het zeer vriendelijke mensen. De man die we vragen aarzelt niet en belt met z'n telefoon naar huis en vraagt daar hoe we het makkelijkst bij de camping kunnen komen. In korte woorden wordt het opgeschreven en gaan we weer op pad om binnen een kwartier toch bij de camping te komen. Opluchting.

Autocamp Plitvice is een camping die achter een motel ligt. Verwacht hier geen toeters en bellen, slechts het noodzakelijke. Dus verharde paden naar de kampeerplekken. Vlakke staanplaatsen. Stroom aansluitingen en toilet en douchegelegenheid. Allemaal niet ultra modern maar wel werkend en schoon. Wat wil je nog meer? 

Opatija

De warmte houdt echter aan en we besluiten de route die we wilden gaan rijden de andere kant op te doen. We waren namelijk van plan om via het binnenland naar Plitvice, Krka en Dubrovnik te rijden en daarna via de kust terug naar Pula, Rovinj en Umag en dan door naar huis. We dachten dat het langs de kust wel wat koeler zou zijn zodat de mannen dan ook een deel van de dag konden zwemmen. De plannen werden dus bij gesteld (voordeel van een camper) en dus zetten we koers richting Umag. Eerst even boodschappen gedaan in Rijeka. Daarna verder. Na een flinke klim in de hitte begon het waarschuwingslampje te branden van de koelwatertemperatuur. Deze zou te hoog zijn terwijl de motor temperatuur nog geen probleem aan gaf. Camper dus aan de kant, af laten koelen en kijken. Er zat wat weinig koelvloeistof in het systeem, bij gevuld en besloten dat het genoeg was voor de dag. Op de HenkHenk gezocht naar een camping dichtbij. Die werd gevonden in Opatija.

Autocamp Opatija, Icici, daar bracht HenkHenk ons naar toe. We informeren of er plaats is, dat is er dus we zetten de camper neer. De handrem gaat er op, de pootjes uit, stroomkabel in 't kastje en de tent wordt neergezet. Slakkie en Puntmuts. 

Ook deze camping is niet voorzien van de modernste voorzieningen. Maar het nodige is er en functioneert. Dus vlakke staanplaatsen, stroomaansluitingen, toilet en douchegelegenheid. Het sanitair is wel vroeg jaren 80 maar werkt en is schoon. Een warme douche is mogelijk, maar dan wel vroeg opstaan. 

Grootste pluspunt van deze camping is dat de Adriatische zee op een flinke steenworp afstand ligt. Omdat we al dagen achtereen aan het rijden zijn besluiten we 3 nachten te blijven.

De vrijdags hebben we de hele dag op het strand gezeten. Genieten van mooi weer, een biertje en af en toe een hapje. We zijn Nederlanders dus wat opvalt zijn de lage prijzen aan het strand hier. Wat ook erg leuk is om te zien is dat het strand is voorzien van een rolstoel-lift zodat ook rolstoelers van de zee kunnen genieten. Wij hebben dit nog nooit eerder gezien.

De dag er op, Zaterdag, zouden we Opatija zelf gaan bekijken. Wat een mooie dag leek te worden sloeg rond een uur of 9 echter om in een regenbui die tot vroeg in de avond door ging. Geen weer om echt iets te gaan doen dus. Wel in de stromende regen even boodschappen wezen doen. 's-Avonds klaarde het weer op en zijn we toch nog even het strand op gegaan. Lekker ijsje gegeten. We komen er dan ook achter dat de wereld maar klein is. In augustus 2009 hebben we in Overpelt op de Vrije Markt een tattoo laten zetten. Terwijl Bert z'n sorbet zit te verorberen ziet 'ie iemand die hem bekend voorkomt maar wie ook weer? Na lang denken valt het dubbeltje: Het is de tatoo-man van Skinliner. Toeval.

Pula

Andermaal hebben we de plannen aangepast. Helaas hebben we van Opatija zelf niet meer gezien dan het strand. We zijn zondags in de camper gestapt en hebben we koers gezet naar Pula. In Pula hebben we de camper toen neergezet op Camp Stoja. Een serieus grote camping met rondom zee. De mannen zijn daar natuurlijk gelijk in zee gesprongen, wij hebben even een rondje gelopen daar. Wat een mooie, grillige kust zeg. Daar is de noordzeekust van ons toch maar een zandbakje bij. De volgende dag zijn we met de bus naar Pula gegaan om daar de stad te bekijken. Natuurlijk hebben we daar de Arena bekeken en nog enkele monumenten (overblijfselen van een fort bijvoorbeeld met daarin een museum over de scheepsbouw rond Pula).   

Camp Stoja is dus een grote camping. We moesten bij inschrijven aangeven waar we wilden staan (de vorige campings was het van: Zoek maar een plekje op, maakt niet uit waar, alles zelfde prijs). We zoeken op de kaart een plekje op en zeggen dat we die willen. Was goed. We rijden met de camper naar de bewuste plaats, zetten hem neer en willen het elektrisch aansluiten. In geen velden of wegen een stroomkastje te vinden. Nou ja, ze waren er wel maar of de kastjes stonden te ver weg of onze kabel was te kort. Poep. En nu? Terug naar de receptie voor een andere plaats. Natuurlijk duurder en binnen bereik. Echter... de kabel lag over een doorgaande route op de camping waardoor er steeds auto's over heen reden. De camping-politie was daar niet gecharmeerd van dus uit pure armoe in de campingwinkel een langere kabel gekocht. Samen met de kabel die we al hadden konden we daarmee een stroomkastje bereiken. Ons gevoel was wel: Wat een onzin dat er op zo'n grote, moderne (ze hadden WiFi internet, gratis) camping zo weinig aansluitpunten zijn voor stroom. Maar goed, schoon en modern sanitair vergoed een hoop en de ellende wordt snel vergeten. De camping is schoon, beschikt over wat extras (trampolines bijvoorbeeld) en ligt rustig.

Rovinj

Dinsdags hebben we de boel weer ingepakt en hebben we koers gezet naar Rovinj. De camper zetten we neer op Auto Camp Porton Biondi. Daar hebben we de camper op een schitterende plaats gezet op de camping, met direct uitzicht op zee. Net toen we stonden kwam er een 5 master de baai binnen varen, een enorm cruise-schip. Wat een machtig gezicht.Vanaf onze plaats hadden we een schitterend uitzicht over Rovinj en de zee natuurlijk. We zijn nog even op het strand wezen liggen want het was natuurlijk weer warm. 

's-Avonds kwam Ivo langs. Een Kroaat die vloeiend Kroatisch, Engels, Duits en, in elk geval, Nederlands sprak. Of hij ons kon interesseren voor een dagje op zijn boot. We waren eigenlijk van plan om de woensdag te gebruiken om Rovinj te bekijken om dan op donderdag weer te vertrekken. Ivo, verkoper in hart en nieren (maar niet zo'n irritant persoon) drukte ons op het hart dat Rovinj bekijken ook best een dag later kon zodat we met hem op de boot konden. Hij zou ons van de camping naar de kade in Rovinj brengen en dan zouden we een dag bezig gehouden worden met een vaar-tocht om Rovinj heen, een tussen stop op één van de kleine eilandjes (Sint Ivan), vervolgens koers naar het Limski-kanaal (een onderwater gelopen canyon) waar we een tweede stop zouden maken om te genieten van vlees en vis van de barbecue. De kinderen mochten dan na het eten van de boot springen (de ouderen ook dus ook Bert heeft dat gedaan, tot groot vermaak van de jongens).

Na de lunch (heerlijke makreel en varkens-schnitzel) zijn we door gevaren naar de Pirate Cave, een grot die vroeger gebruikt zou zijn door piraten. Lijkt ons overigens stug hoor want echt handig ligt die grot ook niet maar het verhaal was goed. Vervolgens begon de tocht terug om nog één stop te maken op zee zodat iedereen weer van de boot kon en mocht springen. Ik dus ook. Daarna terug naar het vertrekpunt. 105 euro, een leuke dag en flink verbrande schouders verder kwam zo een eind aan de woensdag. Een leuke dag hoor dus krijg je de mogelijkheid, gewoon doen. We hebben er van genoten. We hebben daar zelfs voor het eerst in ons leven makreel gegeten, wat hebben we wat gemist al die jaren. Wat een lekkere vis is dat.

Donderdags bewolkt. Af en toe wat regen. Toch besloten we naar Rovinj te wandelen. De paar kleine buitjes die er waren hebben we op gevangen door wat te kijken in de vele winkeltjes of de grote kerk op het hoogste punt van Rovinj. We hebben ons er prima vermaakt dus.

Poreč

Vrijdags hebben we dan koers gezet naar Poreč. De camper hebben we toen op een kleine steenworp afstand van zee gezet om wederom twee nachten te blijven. Zaterdags zijn we Poreč gegaan om daar de stad eens te bekijken. Een leuk stadje, weer totaal anders dan Rovinj. Heel vlak. Zondags hebben we de boel weer gepakt en zijn we vertrokken naar Umag.

In Poreč hebben we de camper neer gezet op Camp Materada. De enige camping waar we de plek niet zelf mochten uitzoeken. De enige camping waar we vooruit moesten betalen. De enige camping waar op dat moment de alarmbellen hadden moeten gaan rinkelen. Want een slechtere camping hebben we nog niet mee gemaakt! Sanitair uit de tijd van voor de Romeinen! De ondergrond glad, glibberig en niet (of nauwelijks) onderhouden. Het enige positieve was dat je echt op een paar stappen van de zee stond. Maar werkelijk, laat deze camping zo veel mogelijk links liggen! Slechts in de hoogste nood kun je hier staan, voor één nacht max!  

Umag

In Umag hebben we de camper neer gezet op mega camping Stella Maris om daar drie nachten te blijven. 's-Maandags hebben we Umag bekeken. Wederom een leuk stadje waar de serveersters gewoon Nederlands spraken, altijd goed voor de fooi. 

Stella Maris is wel de meest indrukwekkende camping die we bezocht hebben. Die 4 sterren hebben ze vast niet voor niks. Sanitair, niks meer dan prima. We konden rustig een plekje uitzoeken (ja, dat hebben we geleerd!). Het enige vervelende was een groep lallende DUITSERS! Tot diep in de nacht bleef dat luidruchtig! En dat terwijl het van 12 tot 7 stil hoorde te zijn. Gelukkig zijn deze DUITSERS met enige pressie van de camping verwijderd. Maar buiten dat, prima camping.

Terug naar huis

Dinsdags hebben we aan het strand gelegen om 's-woensdags te vertrekken naar huis. Weer één nacht in duitsland bij een rasthof gestaan rond een uur of half 5 's-middags de volgende dag waren we weer thuis.

Een leuke vakantie dus met veel strand en helaas geen Plitvice of Krka. We moeten dus nog een keer. Wat geen straf is. Onze oorspronkelijke plannen waren gewoon te optimistisch. Niet in de laatste plaats omdat de camper geen turbo heeft en af en toe moeite had om met een tempo hoger dan 50 km/uur een beklimming te doen. Toch heeft de camper zich goed gehouden en hebben we voor de verandering een keer een relaxte vakantie gehad. Niet de zelf opgelegde druk van steeds veel cultuur te willen zien. Ook wel eens prettig.

Leren van onze fouten? Download dan onze 'Camperen voor Dummies'.

• Beginstand teller: 227470
• Eindstand teller: 230521
• Gereden afstand: 3051 km
• Totaal dus: 3626 km
• Brandstof getankt tot nu toe: 377 liter
• Virtueel verbruik: 1:9,6

7 januari 2011

Updateje? Midden in de winter? Jawel! Sinds de vakantie is het één en ander gebeurd. Meest sukkelige was een aanrijding van de Lancia Ypsilon. Niet onze schuld maar wel genoeg om een einde te maken aan het Ypsilon avontuur. Omdat we al hadden verzonnen om ooit een nieuwe auto aan te schaffen hebben we besloten het verzekeringsgeld te reserveren voor een nieuwe auto en niet voor weer een gebakkie. Welke auto? We zijn er natuurlijk niet uit, hoeft ook nog niet want we moeten  nog wel even sparen, maar we waren deze week erg gecharmeerd van dit: De vermoedelijke opvolger van de Kia Picanto. Helaas moet ik gaan bekennen, de Koreanen beginnen het te snappen, dat auto-design. Overigens, de Fiat Punto hoort nog altijd tot de opties. Het kleurverschil tussen beide plaatjes is de schuld van Bert, die heeft weer eens met The Gimp lopen klooien.

Hmmm... Even doorzoeken en dan heb je niet alleen artist-impressions maar gewoon foto's van het echte spul. Als nu de prijs in orde is en het rijdt zoals het er uit ziet dan is Bert overstag.

Maar wat heeft dit met de camper te maken? Ogenschijnlijk niks. Maar we moeten wel onze wekelijkse boodschappen doen. En laat daar nu de camper tot inzet komen. Boodschappen. Oei oei... deze 20 jaar oude Italiaanse-schone wordt op dit moment ingezet als boodschappenwagen. Ai. Hebben we goede excuses om het toch zo te doen? Denk het wel. Machines horen niet stil te staan, daar worden ze niet beter van. Op deze manier blijft alles een beetje gangbaar, blijft alles rollen en zou de tand des tijds minder hard toe moeten slaan. Nadelen? Ja natuurlijk! Want als het dan 10 graden vriest, en het sneeuwt, en je wilt dan de vrouw helpen om met haar de route te rijden voor d'r werk.... dan moet die Italiaanse-schone natuurlijk wel starten. En oei... dat deed ze dus op een kwade avond in December niet! De accu op. Wat doe je dan? ANWB bellen natuurlijk. Na lang wachten komt de ANWB dan eindelijk (niet hun schuld want we waren niet de enige met start-problemen). De kap gaat open en de wegenwacht kijkt en zegt: Die is veel te klein. Ik van: Hoezo? Hij: Daar hoort een veel grotere in te zitten. Tja, weet ik veel. Ik had wel gezien dat er een grotere in zou passen maar de hele zomer nergens last van gehad. Goed, de accu wordt doorgemeten, diagnose: Versleten, op, einde oefening, klaar, einde rit. Een nieuwe moest er in. Ik wilde toch de route afmaken dus plemp er maar een nieuwe in. De wegenwacht heeft niet de juiste grootte bij, wel een maatje kleiner. Is dat een probleem? Nee, de levensduur is iets minder maar zou zeker zat moeten zijn. 160 euro armer zit er een nieuwe accu in en we moeten bekennen, ze start wel een stuk makkelijker dan dat ze ooit gedaan heeft.

Verder hebben we eigenlijk geen gekke dingen mee gemaakt. De APK was geen probleem, al waren er wel aandachtspunten. In het voorjaar moeten we bijvoorbeeld toch even kijken dat de koplamp-verstelling weer werkend wordt. Misschien toch gelijk combineren met 'nieuwe' koplampen want rechts brand toch minder helder dan links. Ook moeten we eigenlijk de zij-reflectoren vervangen. Die zijn nu wit en dat schijnt eigenlijk niet te mogen maar is geen afkeur voor de APK. 

Dan willen jullie natuurlijk nog de verbruikscijfers. We zullen proberen ze te herleiden.

• Beginstand teller: 230521
• Eindstand teller: 232004
• Gereden afstand: 1483 km
• Totaal dus: 5109 km
• Brandstof getankt tot nu toe: 580 liter
• Virtueel verbruik: 1:8,8

De wintermaanden verhogen het verbruik kennelijk. We houden het in de gaten.

Naar boven