Verenigd Koninkrijk
zomer 2011
In 2010 waren we er van overtuigd: Met de camper op vakantie zou het helemaal worden. Maar om zo'n camper een beetje tot z'n recht te laten komen moet je er veel gebruik van maken. En door wijzigingen in het werk hebben en hadden we de tijd daarvoor niet voldoende. De camper is dus verkocht, traditioneel vakantie vieren dus.
De rit is dit jaar dicht bij huis gebleven. We zijn naar Oost Sussex afgereisd om daar 2 weken vakantie te vieren in een nette sta-caravan op het 'Holiday Park Winchelsea Sands' (boeken via hoseaons.co.uk).
Hoe kom je er?
Vroeger had je 3 mogelijkheden:
- Met de boot
- Met 't vliegtuig
- Zwemmen
Wij hebben gekozen voor optie 4: Met de auto door 't riool. Je betaalt namelijk maar 1 kaart, maakt niet uit hoeveel mensen er in de auto zitten. De overtocht is snel. Je mist alleen de romantiek van 't schip in gaan. Houdt dus ook in dat je 's-ochtends vertrekt uit Eindhoven, en 's-middags in East Sussex zit, ook leuk.
De zaterdag doen we overigens niet veel. De nodige boodschappen worden ingeslagen, gegeten wordt er in de kantine. Niks bijzonders, wel eetbaar.
Zondag
De zondag gebruiken we om even in Rye te kijken, al was 't maar om te pinnen. In Engeland blijkt namelijk niet elke pin-automaat Maestro compatibel. Ze zijn er gelukkig wel maar, in ons geval, wel een kilometer of 12 rijden. Iets om rekening mee te houden. Na 't pinnen wandelen we door Rye. Een leuk vissersdorpje met een aardig kerkje, toegangspoort en fort Ypres. We bekijken alleen de kerk vandaag en wandelen door het nauwe 'winkelstraatje'.
Maandag
De wandeling gisteren was aan de korte kant. Dus vandaag maar even iets meer tijd besteden aan Rye. Ypres Tower, zoals het fort heet, hadden we zondag niet gezien. Bekijken dus. Je kunt alleen buiten bekijken, binnen gaat niet, althans niet op een doordeweekse dag. Ook niet in de vakantie-tijd.
Maar met de tuin vol kanonnen, het uitzicht op het oude kanaal is dit toch een plekje waar je geweest moet zijn. Overigens, informatie over het kasteel vindt je in het plaatselijke museum. Ook dit museum is niet alle dagen geopend, houdt daar dus rekening mee.
Na dat we ook dit stukje Rye bekeken hebben zijn we vertrokken richting Bodiam Castle. Dit kasteel is eigenlijk aardig bewaard gebleven. Het is goed herkenbaar als kasteel, flinke bak water er om heen en goed toegankelijk. Via een video-voorstelling over vervlogen tijden kom je het kasteel binnen en krijg je een indruk van hoe dat dan allemaal ongeveer gegaan moet hebben vroeger.
Zoals het hoort heb je vanaf de torens een schitterend uitzicht over de omgeving en zie je ook de 'moderne' bunker die het kasteel bescherming moest bieden tegen een eventuele luchtaanval van de Duitsers. Of dat echt iets had uitgemaakt?
Die bak met water is overigens al een attractie opzich. Enorme vissen (karpers en misschien zelfs wel snoeken) zwemmen rustig in het tamelijk helder water, goed zichtbaar voor iedereen.
Bij het bezoek aan Bodiam Castle maken we overigens voor het eerst kennis met de, in onze ogen, absurde prijzen die de eilandbewoners durven te vragen voor hun monumenten. Meer dan 20 pond ben je maar zo kwijt voor een gezin. Dat hakt er dus gewoon in. Simpel. Maar 't kan goedkoper, ontdekken we later. Je hoeft daarvoor niet eens door een hek te sluipen. Het Engelse monumentenzorg, The English Heritage, heeft namelijk een pasje, de overzee pas. Deze is aan te schaffen voor verschillende periodes, bijvoorbeeld een week of 2 weken. Dan kan je in eens voor een éénmalige uitgave van rond de 50 pond een week lang veel attracties bezichtigen voor (bijna) niks, met gratis parkeren. Kijk, en dan valt het mee. Ga je naar Engeland, wil je monumenten bezichtigen, bestudeer dan eerst de site van The English Heritage.
Dinsdag
Zeg je Verenigd Koninkrijk, dan zeg je Londen. Wij daar naar toe dus. Niet met de auto maar 'gewoon' met de trein, redelijk betaalbaar want kinderen tot en met 14 reizen mee voor 1 pond. De volwassenenkaartjes zijn wel iets prijziger maar al met al draagbaar.
We besluiten op station London Bridge uit te stappen, deze bevindt zich op loop-afstand van de Tower Bridge en de Tower, twee punten die je gezien moet hebben.
In al onze onschuld dachten we wel even de Tower te gaan bezichtigen maar we hebben besloten om dat maar niet te doen, dure hobby. We hebben de buitenkant bekeken, verder niet. We besluiten om toch het schip in te gaan en vertrekken met een toeristisch veerbootje richting het Parlementsgebouw.
Leerzaam zo'n tochtje. Want iedereen, wij incluis, heeft het over 'The Big Ben' als de toren bij het Parlementsgebouw getoond wordt. Blijkt dat dus gewoon officieel niet te kloppen, weten wij veel. Big Ben schijnt namelijk de enorme bel te zijn die in de toren hangt. Een knap staaltje van Engels ingenieursschap.... dat binnen een paar weken gebruik al kapot ging. Lag overigens niet aan de bel maar aan de hamer die er op sloeg. Maar goed, het draaien van de bel en het plaatsen van wat span-ringen bleken voldoende om de bel nog steeds te laten klinken, ieder uur weer. De klok blijkt overigens over een precisie te beschikken die zelfs God doet verbleken.
Gedurende de tocht krijg je vanalles te zien. Japanners die niet luisteren, een replica van 't originele theater van Shakespear, Japanners die niet luisteren, een gebouw van de Katholieke Jongensclub, Japanners die niet luisteren, een handje vol bruggen, Japanners die niet luisteren, de London Eye en... hadden we al verteld over die Japanners niet luisteren? Want met regelmaat moest onze 'guide' vertellen dat het niet alleen sociaal is om te blijven zitten maar dat het ook volgens de veiligheidsvoorschriften is. Onze 'Jap' had daar echter geen boodschap aan want die foto's zijn natuurlijk veel belanrijker en als je 10cm hoger staat is het plaatje natuurlijk veel beter. Not.
London Eye. Een reuzen rad, echt. Groot. Aanwezig en... nogal een investering om in te zitten. We quoten even onze 'guide' op de boot:
On the left hand side of the boat, you'll see the London Eye. For 20 pound per visitor you're allowed to stand in a bowl, get swung around two / three times for a couple of minutes just to have a great view of the town. St. Pauls offers roughly the same view at a fraction of the price and you can stand there watching for a whole day, if you like.
Nederlanders zijn dus niet de enigen die om de centen denken, ook tijdens de vakantie. We hebben dan ook beleefd een foto gemaakt van het rad en besluiten ook deze attractie links te laten staan. We lopen richting het Parlementsgebouw om daar die toren eens goed te bekijken en om daar achter eens te kijken naar Westminster Abbey.
Iets bijzonders moet het wel zijn die Westminster Abbey. Rijen-dik staan de mensen te wachten voor ze, wederom voor veel geld, binnen mogen. Die rijen en de kosten weerhouden ons er van om de Abbey van binnen te bekijken. Ongetwijfeld heel mooi natuurlijk maar 't moet wel leuk blijven.
Dan maar een attractie bekijken waarvan we zeker zijn dat we er niet binnen mogen: Buckingham palace. Uiteraard zijn we te laat voor het wisselen van de wacht, dat doen ze hier bij goed weer eens per dag rond half twaalf in de ochtend. Ondanks dat blijft het een indrukwekkend gebouw.
Vandaag is het gekkehoedjes, hogehakken en gebloemde jurkjes dag bij Buckingham Palace. Elizabeth en Flip hebben namelijk een tuinfeestje voor 8000 genodigden. Nog nooit hebben we zo'n rij met 'dure' mensen gezien. Of Trix zulke feestjes geeft weten we niet, uitgenodigd zijn we er in elk geval nog nooit.
Dan volgt een wandeling naar Piccadilly Circus. Bekend vanwege het tamelijk grote reclamebord en het feit dat er flink wat winkels om heen gesitueerd zijn, maar ook China Town bijvoorbeeld. Eerlijk is eerlijk, 20 jaar geleden is Bert er geweest en de herinnering is spannender dan de hedendaagse realiteit. Ben je in Londen, ben je in de buurt, loop er een keer langs maar ga er niet speciaal voor om, zo spannend is het volgens ons nu ook weer niet.
Zo komen we aan het einde van een dag Londen. Belangrijke punten die we gezien hebben:
- Tower Bridge
- Tower
- London Eye
- Shakespear's Theater (replica)
- House of Parlements, inclusief de toren die de Big Ben draagt
- Westminster Abbey
- Buckingham Palace
- Piccadilly Circus
- Trafalgar Square
Woensdag
Rustdag. Londen is ons niet in de koude kleren gaan zitten en om te voorkomen dat vakantie vieren op werken gaat lijken is een dag rust erg welkom. Dus meer dan de noodzakelijke boodschappen doen we niet vandaag, ook best eens lekker hoor.
Donderdag
Vandaag staat Battle op het programma. Hier hebben Harold en William gevochten om de heerschappij. Een potje Normandië tegen Engeland. In 1066 was er enige onduidelijkheid over wie Edward moest opvolgen na diens omvallen. Edward scheen namelijk Engeland beloofd te hebben aan zowel Harold als aan William. Een knok-partijtje was dus nodig om te bepalen wie van de twee zich koning van Engeland mocht gaan noemen. Dat het niet om een potje worstelen ging blijkt wel uit het vele bloedvergieten. Duizenden mannen vonden er hun einde, zo ook Harold. Volgens de legenden getroffen door een pijl precies in z'n oog. Romantiek of realiteit? We zullen het nooit weten.
Om de gevallen mannen te eren is op de plaats waar, volgens de overleveringen, Harold is gestorven is een abdij gesticht. Een schitterend monument dat goed onderhouden wordt door de English Heritage. Door de video aan het begin en de audio-tour, in verschillende talen, kom je midden in het verhaal te zitten en krijg je een beetje een gevoel van wat er allemaal gebeurt moet zijn.
Vrijdag
Het vakantiegezelschap splitst voor een middagje op in twee delen. Één fractie vertrekt richting zwembad. De andere fractie springt in de auto en probeert zo dicht mogelijk bij een clif te komen. Dat laatste lukt aardig. De auto wordt neergezet voor Smugler's in Pett Level. Langs het café lopen we richting de 'dijk' om richting de clif te lopen over het kiezel-strand. Gelukkig is 't eb, anders hadden we de clif niet bereikt. Want waar we ook lopen onder aan de clif, de ondergrond is redelijk nat en dat terwijl het niet geregend heeft. Dit staat bij vloed dus kennelijk blank.
Vanaf de clif heb je wel een indrukwekkend uitzicht over de zee, die er vandaag lekker rustig bij ligt. Overigens hebben we geprobeerd de bovenkant ook te bekijken maar dat bleek niet mogelijk zonder over privé terrein te gaan.
Zaterdag
En dan is daar de eerste echt Engelse dag. Het regent en het lijkt er dan ook niet op dat 't mooi, droog weer gaat worden vandaag. Gelukkig hebben we de beschikking over internet en dus kunnen we op onze HP Mini's gaan kijken welke indoor activiteiten ontplooid kunnen worden. In Hastings, een kleine 15 km vanaf Winchelsea Beach, schijnt een zee aquarium te zijn die combi-kaartjes verkoopt met een bezoek aan smokkelaarsgrotten. Klinkt allemaal behoorlijk indoor dus de navigatie op de telefoon wordt aangeslingerd, de Bravo wordt gestart, we gaan!
De auto wordt geparkeerd vlak bij zee. Voor het eerst zien we enige golven van betekenis. Maar heel lang willen we er niet van genieten want de regen blijft vallen en dat maakt het toch wat minder plezierig. We gaan dus heel vlot naar het aquarium.
Een aquarium hadden we al eens bekeken in Kroatië maar het Blue Reef Aquarium in Hastings is toch wel andere koek. Wat een fraai aquarium met vooral inheemse soorten. Sinds Finding Nemo ben je als aquarium natuurlijk verplicht om clownsvisjes te hebben maar de rest leek tamelijk inheems. Speciaal voor ons ging één van de platvissen braaf onder het zand liggen, een paar keer schudden is dan genoeg om de vis onzichtbaar te maken voor bezoekers.... en prooien.
Het aquarium heeft een groot, open bassin van een centimeter of 80 / 90 hoog. Hierin zwemmen enkele roggen, een haai en nog wat ander water spul. Wat we nooit eerder gezien hebben was dat de roggen gewoon met hun kop boven water komen en 'dansend' langs de rand van het bassin gaan. Als je zou willen en het zou mogen dan kon je de roggen zo aanraken. Gelukkig wilden we het niet en mocht het niet, het zou die beesten alleen maar extra stress op leveren en ziek kunnen maken.
Dit aquarium heeft ook een groot bassin waar je onderdoor kunt lopen, alsof je tussen de vissen in loopt. Erg leuk om te zien. Uiteraard is er nog veel meer te zien in het aquarium, dus ben je in de buurt, ga langs.
We gaan via de shop naar buiten en lopen vervolgens langs de kade richting West Hill Cliff Railway. Met deze kabelbaan wordt je vlot Castle Hill opgetrokken waar de smokkelaarsgrotten zijn.
.jpg)
Had Hastings rond 1066 wat last van de Normandiërs, rond 1800 was Napoleon wat vervelend. De Engelsen waren continu in gevecht met deze kleine Franse oproerkraaier en dat kostte natuurlijk geld, veel geld. Geld dat opgehoest moest worden door de lokale bevolking in de vorm van belastingen. Veel belastingen. Er ontstond dan ook een levendige handel in smokkelwaar als wijn, kleding, thee en andere producten van het continent.
Met zeer grote regelmaat vaten geconcentreerde drank aan land gebracht. Het alcohol-percentage was zo enorm hoog dat je er medische gereedschappen mee kon ontsmetten. Om toch drinkbare alcoholica op te leveren kon je bij de handelaar aangeven hoe sterk je de drank wilde hebben. Als je 10% wilde hebben, bijvoorbeeld, dan werd er een speciale knikker in de wijn gedaan en vervolgens werd water toegevoegd. Op het moment dat de knikker boven kwam drijven was het percentage bereikt en kon je afrekenen. Echt water bij de wijn doen dus.
De smokkelaarsgrotten van Hastings vertellen het verhaal over de smokkelaars op een leuke, speelse maar ook leerzame manier, leuk voor een middagje als het regent.
Zondag
De zondag begint weer typisch Engels: Regenachtig. Gelukkig hebben we voor vandaag wat binnenactiviteiten in gedachten zoals een bezoek aan Ypres Tower in Rye en het Castle Mueseum, ook in Rye. Als het weer het toe laat willen we ook Camber Castle bekijken.
Ypres Tower is een toren die al wat jaren Rye moet beschermen tegen bedreigingen van van buitenaf. De torens deden dienst als gevangenis voor smokkelaars en andere oproerkraaiers had twee typen staatsverblijven. De meest vervelende had de beschikking over geen ramen, wat een donker hol opleverde zonder ventilatie. Stel je de geur eens voor. Voor de witte boorden criminelen was het tweede type, met uitzicht over zee en stad. Of er glas voor dat uitzicht zat weten we niet.
Het museum verteld ook over de tijd van smokkelaars, wat enige twijfel over de waarheid van de smokkelaarsgrotten in Hastings weg neemt. Ook wordt er getoond hoe dat dan in z'n werk ging met ridders. Erg leuk is dat je daar zelf zo'n origineel replica zwaard mag op tillen, gewoon om even een gevoel te krijgen waar die ridders mee moesten vechten. De soldaten van nu zijn maar watjes met hun lichtgewicht uitrusting en kevlar kogelwerende vesten. Een leuk museum waar je echt even moet gaan kijken als je toch in Rye bent, al was het maar om het museum in stand te houden.
Met het combi-kaartje mag je ook het Castle Museum van Rye binnen. Natuurlijk doen we dat. Dit museum verteld meer over Rye en haar geschiedenis. Omdat Rye een vissersplaatsje was zal het geen verrassing zijn dat daar de nodige aandacht naar uit gaat. Trots is Rye op z'n superieure brandweer die bijzonder vlot, snel en precies branden kon blussen.
Beide musea zijn 'privately owned', verwacht dus niet een inrichting als een Gronings museum of het van Abbe Museum. Met het combi-kaartje mag je ook het Castle Museum van Rye binnen. Natuurlijk doen we dat. Dit museum verteld meer over Rye en haar geschiedenis. Omdat Rye een vissersplaatsje was zal het geen verrassing zijn dat daar de nodige aandacht naar uit gaat. Trots is Rye op z'n superieure brandweer die bijzonder vlot, snel en precies branden kon blussen. Verwacht wel een verzameling objecten die met liefde bij elkaar gezocht is en met nog meer liefde is geplaatst. Hier zijn ze niet uit op je centen maar willen ze nog gewoon vol trots het verhaal vertellen en laten we eerlijk zijn, daar gaat het om bij musea.
Inmiddels is het aardig opgeklaard en we besluiten dan ook even Camber Castle te bezichtigen. Nu is dat kasteel niet bijzonder eenvoudig te vinden, de navigatie snapt 't niet en bordjes staan er ook niet. Terug naar de VVV in Rye waar ze ons netjes vertellen hoe we er komen: Via de 1.000.000 schapenkeutels route. Camber Castle ligt namelijk midden tussen de weilanden, gevuld met heel veel schapen "Hou eens op met dat gemekker, ik kom hier voor m'n rust"
Een wandeling van bijna 2 kilometer is noodzakelijk om dit kleine fort te bekijken. Op zich niks mis mee, moet alleen niet halverwege de route de hemel openbreken waardoor je binnen een minuut tot op de string doorweekt bent. Engels weer. 'Gelukkig' duurt de bui niet heel lang, gaat het zonnetje weer even schijnen en waait het flink waardoor je toch weer een beetje opdroogt. Wat natuurlijk wel stom is, is dat je wel je camera bij je hebt... maar het geheugenkaartje nog in de laptop thuis zit. Dat worden dan telefoon-foto's.
Met onze OVP hebben we dan wel gratis toegang tot dit fort, een vreemd ogend geheel waarin je prima zuiderburen gek kunt krijgen door te vertellen dat er in de hoek een zak friet te vinden is. Het is allemaal rond namelijk. De verbindingstunnels tussen de torens zijn smal en erg laag. De vraag komt dan ook op of de mensen vroeger echt zo klein waren of dat ze gewoon graag kruipend door het leven gingen.
Erg positief klinken we zo niet over Camber Castle. Niet terecht hoor. Als we die bui niet hadden gehad dan was 't allemaal beter te hebben en interessant genoeg, we troffen het alleen niet. Dus ben je in de buurt, ga gerust maar niet op pumps.
Maandag
Volgens de weersvooruitzichten van de BBC is het tot een uur of 4 's-middags goed weer in Hastings. We wilden nog een keer terug om ook daar het kasteel te bekijken en om eens door de oude stad te wandelen. De mannen zeuren daarbij tevens om te mogen 'Go-karten' dus redenen zat om te gaan. We bezoeken overigens wel eerst het 'Shipwreck and Coastal Heritage Center', een museum met allerhande pracht en praal van scheepswrakken uit de tijd van onze VOC. Een paar stappen verder zien we het 'Fisherman Museum', gratis toegankelijk dus... wij gaan kijken. Ook dit museum is interessant om te bekijken en als je wilt is er veel van te leren.
We lopen hierna weer richting West Hill om met de kabelbaan naar boven te gaan. We willen namelijk het kasteel van Hastings gaan bekijken want we hebben natuurlijk niet voor niks zo'n Engish Heritage Overseas Visitors Pass. Ja lap! Dus niet hè?! Het kasteel van Hastings wordt door een andere club beheerd. Of we weer in de buidel willen tasten. Neen, dat willen we niet en laten het kasteel voor wat het is. Wel beklimmen we het hoogste punt van Castle Hill en hebben daar een geweldig uitzicht over zee en over het oude Hastings.
We nemen een bak cappuccino en gaan met de kabelbaan weer terug naar beneden om door de oude straatjes van Hastings te wandelen. Hier geen verzameling van de bekende winkels maar gewoon lokale 'specialisten' in aardige winkeltjes. Gewoon gezellig dus.
De jongens zijn het go-karten nog niet vergeten en willen toch een poging ondernemen. We gaan dus weer naar 'The Seafront'. De mannen kopen voor 5 pond per persoon een kaartje en racen of ze nooit eerder hebben gedaan. Als ware Fernando Alonso's en Jos Verstappens boenderen ze over de baan. Leuk vinden ze het. Dus willen ze nog één keer. Maar de baan is nu niet meer voor hun beiden. Ze hebben te handelen met tegenstanders. Tja, dan is het natuurlijk leuk dat Dylan als 4e start en als 1e over de streep komt maar ook leuk om te zien dat Brandon zich kranig terug-vecht naar de sub-top. 
Tja, dan loop je daarna natuurlijk even over het 'Amusement Park' en door de 'Arcade-hall', gewoon omdat het kan. Overigens veranderd er niet zo heel veel in die hallen. Nog altijd staat het vol met gokkasten en speelautomaten. Heel leuk natuurlijk maar je moet er wel van houden.
Na het elektronisch geweld is het terug naar de auto en boodschappen doen bij ASDA. We weten het natuurlijk niet 100% zeker maar gevoelsmatig is de ASDA goedkoper dan de Tesco. 't Is maar dat je 't weet.
Dinsdag
De weersvoorspellingen voor dinsdag zijn niet om over naar huis te SMS-en. We besluiten dan ook om geen al te grote ontdekkingstochten te gaan ondernemen. Maar dan merken we hoe het zit in Engeland: Het weer is hier net zo onvoorspelbaar als de Nederlandse regering. 't Klaart op en 't wordt best zonnig eigenlijk. De kids gaan dus zwemmen en 'pa en ma' gaan een stukkie rijden want dat Global Warming moet nog even doorzetten want zo warm is 't niet altijd.
Telkens als we via de Pett Level Road richting Hastings rijden komen we langs een punt waar altijd mensen foto's staan te nemen van de omgeving. Om niet onbeleefd te lijken besluiten wij dat ook maar te doen. We parkeren de auto aan de kant van de weg, klimmen de dijk op en maken wat foto's. Een leuk uitzicht is het zeker. Maar het moet ook mooier kunnen.
Zo zijn we een paar keer van Hastings naar Winchelsea Beach gereden en kwamen we langs een bordje 'viewpoint', dat moet toch aardig zijn. Maar waar stond dat bordje weer? We rijden richting Hastings en zien natuurlijk géén bordje. Op het moment dat we zeker zijn dat we er voorbij gereden zijn keren we terug om na een paar kilometer het bordje wel te zien. De auto gaat bij Fairlight, op Battery Hill op de handrem, foto-tijd.
Vanaf dit punt heb je een schitterend uitzicht over het vallei tussen Fairlight en Winchelsea en uiteraard over de zee. Bij heel helder weer moet je hier de overkant van 't kanaal kunnen zien. Vandaag is het helder maar niet zo helder. We genieten even van 't uitzicht en rijden vervolgens rustig naar Rye om onszelf te trakteren op een cappuccino en een 'iced slice', de Engelse interpretatie van de Tom Pouche. Erg lekker.
Woensdag
Brighton. Dylan was er geweest, vond het leuk dus wij moesten dat ook zien! Bijkomend voordeel was dan gelijk voor 'm dat 'ie ook eindelijk de Brighton Pier op zou kunnen, iets wat bij z'n vorige bezoek niet mocht van de docenten.
Als een ware reisleider loodst Dylan ons de stad door, feitelijk op zoek naar zijn 'DC store' maar onder het motto van de leuke dingen laten zien. En eerlijk is eerlijk, die heeft hij wel laten zien. Zo komen we langs een onmogelijk dure model-shop waar je voor de prijs van een echte model auto's kunt kopen, een klokkentoren ter ere van Elizabeth d'n urste en een enorme winkelgalerij met daarin de bekende winkels en.... dinosauriërs.
Dan begint de pier toch te jeuken en dus gaan we naar de pier. Groot is deze zeker maar met 500 meter haalt 'ie de 1 mijl die hij volgens de 'locals' lang is bij lange na niet. Het ging Dylan echter vooral om de vette attracties, die overigens alleen bereikbaar zijn via twee amusementshallen en een bonte verzameling aan eet-tentjes. Voor 20 pond wordt er per persoon voor 30 pond aan muntjes ingeslagen en gaan de mannen op jacht naar die vette attracties, pa en ma ploffen neer op een paar gammele stoeltjes om te genieten van alle aapjes die rond lopen en van natuurlijk een lekkere cappuccino.
Tegen het einde van de middag halen we de auto weer op. En dan blijkt parkeren een dure hobby, we hebben amper een uurtje of 6 gestaan in de parkeergarage maar moeten wel 20 pond neer tellen om de Bravo weer op te halen. Nou ja, vakantie zullen we maar denken.
Donderdag
Rustdag. Even naar de markt in Rye, paar boodschappen doen en verder... het reisverslag bij werken. Beetje energie op doen voor de terugreis van zaterdag. Ook belangrijk. Hebben de mannen nog even een middag de tijd om indruk te maken op Beth en Jade.
Vrijdag
Simpel: Laatste boodschappen, inpakken, opruimen, afzakkertje in de kantine.
Afsluitend
Geweldig land! Leuke mensen! We komen zeer zeker terug! Echt wel!
